F
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
W
W
ilma's verhaal op de set van Snowy River
Als je het kleine western dorpje met de naam Patersons Ridge inloopt, dan zie je gebouwen, groot en klein, aan een modderige natte straat. Haast geen straat te noemen, het is gewoon een modderpoel. Een groen achtig gebouw met de naam 'printery' aan je rechterhand, de school, een winkel, een bank, en dat is alles aan deze kant van de straat. Aan de linkerkant staan een heel stel stallen, nog een winkel, de gevangenis, en een heel stuk verderop het hotel en het trein station met oude trein. Deze trein herinnert me aan een aflevering die ik erg mooi vond.
Als je de andere kant het dorp oploopt, een heuvel op, dan zie je de kerk. Verlaten in de mist en het regent nog steeds. Voor de kerk, aan de overkant van de straat ligt een klein kerkhof. Het ziet er toch eigenlijk heel normaal uit allemaal. Een klein western dorpje in de heuvels van Daylesford, Australië.
Ik loop naar het printery gebouw, want dat lijkt me wel interessant. Binnenin kom ik erachter dat het hele gebouw gewoon leeg is. Een paar mensen van de set brengen net een aantal printers en ander materiaal naar buiten. Ik loop de trap op naar boven, en daar vind ik een stapel oude kranten geprint door Kathleen in de serie. Ik neem er eentje mee. Eentje die me heel bekend voorkomt. Gebruikt in een scène met Brett. Ik loop naar beneden en glijd bijna uit omdat die trap zo nat is.
Alle gebouwen zijn leeg. Dat komt omdat ze de scènes binnen nu allemaal in de studio in Melbourne opnemen. Dat is goedkoper dan alle acteurs constant in Daylesford te laten wonen. De mensen van de set en de acteurs hadden in de eerste seizoenen allemaal onderdak in Daylesford, het dorp vlakbij de set. Soms woonden ze daar wel zes maanden. De set is ongeveer twee uur rijden van Melbourne. Op opname dagen verblijven de mensen van de cast en crew nu in hotels in de buurt. De dagen op de set zijn lang.
Er lopen ongeveer dertig mensen van de crew rond op de set. Sommige dagen zijn dat er meer dan zestig. En plotseling zie ik een bekend gezicht. Matt McGregor (Andrew Clarke) is bezig met een scène waarin hij moet acteren met een hele grote stier. Ze staan voor het hotel en later in de hoofdstraat. De cast en crew zijn klaar voor actie.
Iedereen van de crew draagt regenjassen, laarzen, wollen mutsen en koptelefoons. Overal zie je hele grote paraplu's en ik zie maar 1 camera, helemaal verpakt in plastic. Ze doen een scène ongeveer zes keer, telkens vanuit een andere invalshoek. De grote stier is niet echt in een goeie bui en wil af en toe niet wat de crew wel wil. Er lopen figuranten door de straat, steeds weer opnieuw. Mensen roepen; "Quiet, take one!" En dan is het een goed idee om muisstil te zijn en achter de camera te staan. De eerste regel: Blijf achter de camera. Loop niet in de weg, en shut up!
Na een hele koude ochtend loop ik mee met de crew en cast naar grote tenten bij de ingang van het snowy river dorp. Het is half 1 en we hebben allemaal ongeveer 45 minuten om warm te worden en om iets te eten. In de tenten wordt warme lucht geblazen. Deze lunch is echt fenomenaal. Er is van alles te krijgen, warm en koud. Soep, worst, brood, ijs, snoep. Je kunt het zo gek niet bedenken of het staat op de lunch tafels. Iedereen gaat in de tenten zitten aan lange tafels en ik praat met een paar figuranten en 1 van de actrices die Danni speelt. Een aardige meid en ze verteld me dat ze nogal aanziet tegen de middag. De middag scènes worden bij Langara opgenomen. En het is daar erg koud, want Langara station ligt op een heuvel.
Er praten heel wat mensen met mij, nieuwsgierig over wie ik ben en waar ik vandaan kom. Ze geven aan dat ze het jammer vinden dat ik Brett Climo net op 1 dag gemist heb. Ze hebben wel allemaal iets over hem te vertellen. Dat is wel leuk. Ze vinden hem allemaal erg aardig. En met een glimlach begint voor mij de middag.
Na de lunch mag ik meerijden in een auto naar Langara. Dat is een eindje rijden de heuvels over. Je ziet Langara pas liggen als je een aantal heuvels hebt gehad. Het stopt eindelijk met regenen en ik kan en mag een paar foto's maken. De lol begint pas echt als ik samen met de crew een aantal koeien in een omheining mag jagen. Mijn vraag.. "Wat moet ik doen als ze recht op me afkomen?" Antwoord… "Blijven staan en met je paraplu zwaaien." Het is fijn om dat te weten.
De opnames gaan maar door. Voor Langara, in de schuur, buiten de schuur, met de stier en zonder de stier. Andrew is erg blij als er scènes zijn zonder dat beest, want deze begint telkens net te loeien als hij zijn tekst moet zeggen. Ik zit met een paar meiden van de make-up in een achterkamertje van de schuur op een paar hooizakken. Tussen de scènes door klets ik met die meiden over wat ze zoal doen en ze laten me foto's zien, alwaar ik natuurlijk erg geïnteresseerd ben bij de foto's van Brett. (Lief, erg lief) Ik praat ook met een man die Red heet. Hij loopt rond met een grote microfoon op een stok. Hij is de "sound" man. Hij heeft ook met Brett aan de Flying Doctors gewerkt.
Rond zes uur gaat we allemaal Langara binnen. De kamers zijn er allemaal, alleen is het er helemaal leeg. Nou ja, er staan twee straalkachels en een tafel. We krijgen warme hotdogs en cake. Een acteur die een gastrol heeft zegt dat ik ook maar een hotdog moet nemen en hij geeft me er eentje. Zijn naam is Hugh Jackman. We praten wat met elkaar. Hij is pas getrouwd en is me de hele huwelijksdag aan het uitleggen voordat ik er erg in heb. Hugh heeft de rol van Duncan in de serie.
Er schijnen felle lampen in de schuur waar de laatste scènes van de dag worden opgenomen. Het regent alweer en ik sta onder mijn pluutje, met mijn schoenen in een laag modder net buiten de schuur. Koud? Oh ja, zeker weten!
Het werk gaat door tot ongeveer zeven uur. De cast is dan al naar hun hotel gebracht en de crew pakt hun spullen in auto's. Eindelijk verlaat iedereen de set om naar hotels in het dorp te vertrekken. Ik krijg een lift van Red en zijn partner, want ik slaap in hetzelfde hotel als zij.
Het dorpje Patersons Ridge ligt in het donker verscholen als ik de auto in spring, nadat ik de toilet caravan achter Langara heb bezocht. (Erg klein en hoog) We zijn weer terug in het hotel om halfacht en ik heb echt wel een warme douche nodig.
Na de warme douche, wat trouwens heerlijk was na een koude dag, praat en drink ik nog even wat na met de crew in de bar van het hotel. Ik ben erg moe en hun werk begint weer vrolijk van voren af aan de volgende dag. Waarom vinden mensen dit leuk om te doen?
Het moet het eten zijn, dat kan niet anders!
Wilma Hoogland,
17-07-1996.
Als je de andere kant het dorp oploopt, een heuvel op, dan zie je de kerk. Verlaten in de mist en het regent nog steeds. Voor de kerk, aan de overkant van de straat ligt een klein kerkhof. Het ziet er toch eigenlijk heel normaal uit allemaal. Een klein western dorpje in de heuvels van Daylesford, Australië.
Ik loop naar het printery gebouw, want dat lijkt me wel interessant. Binnenin kom ik erachter dat het hele gebouw gewoon leeg is. Een paar mensen van de set brengen net een aantal printers en ander materiaal naar buiten. Ik loop de trap op naar boven, en daar vind ik een stapel oude kranten geprint door Kathleen in de serie. Ik neem er eentje mee. Eentje die me heel bekend voorkomt. Gebruikt in een scène met Brett. Ik loop naar beneden en glijd bijna uit omdat die trap zo nat is.
Alle gebouwen zijn leeg. Dat komt omdat ze de scènes binnen nu allemaal in de studio in Melbourne opnemen. Dat is goedkoper dan alle acteurs constant in Daylesford te laten wonen. De mensen van de set en de acteurs hadden in de eerste seizoenen allemaal onderdak in Daylesford, het dorp vlakbij de set. Soms woonden ze daar wel zes maanden. De set is ongeveer twee uur rijden van Melbourne. Op opname dagen verblijven de mensen van de cast en crew nu in hotels in de buurt. De dagen op de set zijn lang.
Er lopen ongeveer dertig mensen van de crew rond op de set. Sommige dagen zijn dat er meer dan zestig. En plotseling zie ik een bekend gezicht. Matt McGregor (Andrew Clarke) is bezig met een scène waarin hij moet acteren met een hele grote stier. Ze staan voor het hotel en later in de hoofdstraat. De cast en crew zijn klaar voor actie.
Iedereen van de crew draagt regenjassen, laarzen, wollen mutsen en koptelefoons. Overal zie je hele grote paraplu's en ik zie maar 1 camera, helemaal verpakt in plastic. Ze doen een scène ongeveer zes keer, telkens vanuit een andere invalshoek. De grote stier is niet echt in een goeie bui en wil af en toe niet wat de crew wel wil. Er lopen figuranten door de straat, steeds weer opnieuw. Mensen roepen; "Quiet, take one!" En dan is het een goed idee om muisstil te zijn en achter de camera te staan. De eerste regel: Blijf achter de camera. Loop niet in de weg, en shut up!
Na een hele koude ochtend loop ik mee met de crew en cast naar grote tenten bij de ingang van het snowy river dorp. Het is half 1 en we hebben allemaal ongeveer 45 minuten om warm te worden en om iets te eten. In de tenten wordt warme lucht geblazen. Deze lunch is echt fenomenaal. Er is van alles te krijgen, warm en koud. Soep, worst, brood, ijs, snoep. Je kunt het zo gek niet bedenken of het staat op de lunch tafels. Iedereen gaat in de tenten zitten aan lange tafels en ik praat met een paar figuranten en 1 van de actrices die Danni speelt. Een aardige meid en ze verteld me dat ze nogal aanziet tegen de middag. De middag scènes worden bij Langara opgenomen. En het is daar erg koud, want Langara station ligt op een heuvel.
Er praten heel wat mensen met mij, nieuwsgierig over wie ik ben en waar ik vandaan kom. Ze geven aan dat ze het jammer vinden dat ik Brett Climo net op 1 dag gemist heb. Ze hebben wel allemaal iets over hem te vertellen. Dat is wel leuk. Ze vinden hem allemaal erg aardig. En met een glimlach begint voor mij de middag.
Na de lunch mag ik meerijden in een auto naar Langara. Dat is een eindje rijden de heuvels over. Je ziet Langara pas liggen als je een aantal heuvels hebt gehad. Het stopt eindelijk met regenen en ik kan en mag een paar foto's maken. De lol begint pas echt als ik samen met de crew een aantal koeien in een omheining mag jagen. Mijn vraag.. "Wat moet ik doen als ze recht op me afkomen?" Antwoord… "Blijven staan en met je paraplu zwaaien." Het is fijn om dat te weten.
De opnames gaan maar door. Voor Langara, in de schuur, buiten de schuur, met de stier en zonder de stier. Andrew is erg blij als er scènes zijn zonder dat beest, want deze begint telkens net te loeien als hij zijn tekst moet zeggen. Ik zit met een paar meiden van de make-up in een achterkamertje van de schuur op een paar hooizakken. Tussen de scènes door klets ik met die meiden over wat ze zoal doen en ze laten me foto's zien, alwaar ik natuurlijk erg geïnteresseerd ben bij de foto's van Brett. (Lief, erg lief) Ik praat ook met een man die Red heet. Hij loopt rond met een grote microfoon op een stok. Hij is de "sound" man. Hij heeft ook met Brett aan de Flying Doctors gewerkt.
Rond zes uur gaat we allemaal Langara binnen. De kamers zijn er allemaal, alleen is het er helemaal leeg. Nou ja, er staan twee straalkachels en een tafel. We krijgen warme hotdogs en cake. Een acteur die een gastrol heeft zegt dat ik ook maar een hotdog moet nemen en hij geeft me er eentje. Zijn naam is Hugh Jackman. We praten wat met elkaar. Hij is pas getrouwd en is me de hele huwelijksdag aan het uitleggen voordat ik er erg in heb. Hugh heeft de rol van Duncan in de serie.
Er schijnen felle lampen in de schuur waar de laatste scènes van de dag worden opgenomen. Het regent alweer en ik sta onder mijn pluutje, met mijn schoenen in een laag modder net buiten de schuur. Koud? Oh ja, zeker weten!
Het werk gaat door tot ongeveer zeven uur. De cast is dan al naar hun hotel gebracht en de crew pakt hun spullen in auto's. Eindelijk verlaat iedereen de set om naar hotels in het dorp te vertrekken. Ik krijg een lift van Red en zijn partner, want ik slaap in hetzelfde hotel als zij.
Het dorpje Patersons Ridge ligt in het donker verscholen als ik de auto in spring, nadat ik de toilet caravan achter Langara heb bezocht. (Erg klein en hoog) We zijn weer terug in het hotel om halfacht en ik heb echt wel een warme douche nodig.
Na de warme douche, wat trouwens heerlijk was na een koude dag, praat en drink ik nog even wat na met de crew in de bar van het hotel. Ik ben erg moe en hun werk begint weer vrolijk van voren af aan de volgende dag. Waarom vinden mensen dit leuk om te doen?
Het moet het eten zijn, dat kan niet anders!
Wilma Hoogland,
17-07-1996.
The Snowy River connectie:
Het is koud en heel erg nat op de set van de tv serie "Banjo Patersons, the man from Snowy River." Als je van blubber houdt, dan ben je daar precies op je plek. Er is echt geen betovering te bekennen. Geen "sterrenglans" in het zes keer over doen van een scène, in de stromende regen. Hoe ik dat kan weten? Nou, in 1996 ben ik een dagje op de set geweest en ik ben naar huis gegaan met bijna bevroren tenen.
Het is koud en heel erg nat op de set van de tv serie "Banjo Patersons, the man from Snowy River." Als je van blubber houdt, dan ben je daar precies op je plek. Er is echt geen betovering te bekennen. Geen "sterrenglans" in het zes keer over doen van een scène, in de stromende regen. Hoe ik dat kan weten? Nou, in 1996 ben ik een dagje op de set geweest en ik ben naar huis gegaan met bijna bevroren tenen.
F
oto's van de Snowy River set
|
|
|
|
|
S
S
nowy River Chronicle
Toen Wilma rond aan het kijken was in "The Printery" zag ze een krantje op de grond liggen die een keer is gebruikt in een scene met Brett. Tja, en wat doe je als fan als je zoiets ziet liggen? ;)
)